Myślałam dzis o tym czy zastanawiamy się nad tym co jemy, chodzi mi o to czy myślimy skąd dana potrawa pochodzi, kto jas stworzył?

Pomyślałam więc, że na początek poszukam historii o pierogach. Pierogi to danie proste, tanie i bardzo wszechstronne. Nic więc dziwnego, że tak je lubimy

Powszechnie panuje przekonanie – zarówno wśród Polaków, jak i cudzoziemców, że pierogi to typowe danie kuchni staropolskiej. Nic bardziej mylnego. Przypuszczalnie zostały sprowadzone z Dalekiego Wschodu .Ojczyzną powszechnie uznawanych pierogów  są Chiny . Nazywane są Jiaozi i były znane już w starożytności.Najstarsze, wprawdzie mocno skamieniałe, możemy podziwiać w Muzeum w prowincji Xinjiang. Krąży o nich wiele legend. Jedna z nich dotyczy lekarza Zhang Zhongjing, który żył za panowania dynastii Han. Miał on jakoby leczyć odmrożone uszy za pomocą ziół i mięsa jagnięcego zwiniętego w ciasto. Pierogi są nadal niezwykle popularnym daniem w Chinach. Jada się je na różne okazje, jednak najbardziej znane są te, jedzone w Nowy Rok. W niektórych z nich ukryte są monety lub kostka cukru. Ten kto trafi na ukrytą niespodziankę zapewni sobie szczęście i pomyślność.

O rzymskich pierogach możemy przeczytać w najstarszej książce kucharskiej Apiciusa, w której znajduje się przepis na Isicum Simplex: „Zalej kostkę na wywar wodą, dodaj liści selera, trochę zmielonego pieprzu i gotuj z pierogami z mielonym mięsem. Jeśli chcesz usprawnić pracę jelit, dodaj soli morskiej”.

Inni twierdzą, że do Rzymu pierogi zostały sprowadzone dopiero przez Marco Polo, czyli w tym samym czasie, w którym zaczęto je jadać w Polsce.

     Do Polski pomysł dotarł w XIII wieku dzięki biskupowi Jackowi Odrowążowi, który zachwycił się podczas pobytu w Kijowie. W Polsce bardziej znane były jako gotowane ciasto makaronowe z nadzieniem a nie ciasto pieczone czy też smażone w głębokim tłuszczu. Kiedyś przygotowywane wyłącznie z okazji świąt. Każde święto było wyróżnione innym kształtem i nadzieniem. Pierogi „kurniki” – duże pierogi weselne z różnymi nadzieniami, zawsze z dodatkiem mięsa kurzego; „knysze” – pierogi żałobne, podawane na stypie; „koladki” – pieczone w styczniu, na pamiątkę pogańskiego święta „
„Kolada” (z ruskiego „koliada” – po polsku „kolęda”, hreczuszki” – przyrządzane z mąki gryczanej; „sanieżki” i „socznie” – słodkie pierożki      pieczone najczęściej z okazji imienin. 

Znalazłam ciekawą anegnotę, która krążyła po barach w czasach komunistycznych, kiedy to właśnie pierogi stanowiły alibi dla niedozwolonych dowcipów. Wystarczyło tylko, żeby w barze  padło z okienka pytanie:

– Kto zamawiał ruuuskie ?
i zaraz jakiś dowcipniś, odpowiadał :
– Nikt. Same przyszli.

pierogi ruskie                                                                                     źródło; http://www.rodzinnetradycje.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=8&Itemid=11 http://www.niam.pl/pl/artykul/594-krotka_historia_pierogow    http://babuni-blog49.blog.onet.pl/2010/08/06/dzisiaj-pierogi-troszku-historii-nie-zaszkodzi/

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *